21
21 april, 2010
De meerderheid kan niet meer zonder, blijkt. Ook niet tijdens hun vakantie: op hun camping en in hun hotel móet wifi zijn. Zonder draadloos internet hebben zij het idee doelloos rond te hangen: het akelige gevoel ’not connected’ te zijn met het thuisfront, ’out of touch’ met de familie en de rest van de wereld.
Die conclusie durf ik wel aan, gelezen de honderden reacties op mijn vraag van vorige week: neemt u uw laptop of PDA mee op vakantie?
Iedereen wil constant op de hoogte zijn. Het nieuws volgen. De weerberichten en belangrijker nog: de berichten van thuis. Men wil alles meteen weten.
Wat zijn er de laatste jaren toch veel aardbevingen, zei iemand mij laatst. Onzin, zei ik: vroeger waren er net zoveel, alleen we wisten het niet. We hoorden er pas van als het al maanden achter de rug was en niet meer interessant!
Door het wereld-wijde-web van digitale communicatie weten we alles direct, zijn we bijna instant, in elk geval terstond op de hoogte.
De voordelen zijn legio, maar wat zei Cruyff ook al weer?
Alles weten maakt niet gelukkig, luidt een oude Chinese zegswijs.
Wie, zoals ik, in de tweede helft van z’n leven zit, heeft (hopelijk) intussen wel geleerd dat de meeste problemen met-de-tijd zichzèlf oplossen.
Het is een schitterend staaltje van modene techniek dat opoe op de camping al weet dat neefje Piet, nog onderweg naar de Eerste Hulp, bij het straatvoetbal een bloedige hoofdwond heeft opgelopen.
Maar is het voor opoe, die op afstand sowieso niets kan uitrichten om het leed te verzachten, niet veel prettiger om dit achteraf te horen, als Pietje keurig verbonden is en alweer aan de beterende hand?
Ik voel, tussen alle reacties, ook een zekere hang naar de aloude ansichtkaart, als vakantieberichtje naar huis.
Vooral als alles goed gaat natuurlijk. Met zo’n ansichtkaart, die tegenwoordig op het thuisfront gegarandeerd méér indruk maakt dan een emailtje, kan je bovendien flink op de communicatiekosten besparen, zo blijkt.
Want menige lezer mailt mij dat de vakantierekeningen van wifi-gesurf en mobiele telefonie achteraf behoorlijk tegenvielen.
“Wij hebben tijdens de vakantie met de kinderen de afspraak: geen bericht goed bericht,” zo mailt mij Teunis Klop uit Someren. In de vroege avonduren zet hij even zijn mobiele telefoon aan en als er dan géén belletjes komen of sms-jes, gaat hij tevreden naar bed. Verder nemen de Klopjes aan elektronica niks mee, ook geen laptop of notebook. “Vakantie betekent immers loslaten van juist die dingen, waarmee je het hele jaar bezig bent”.
Gerard Deen nam zijn laptop wél mee, mailt hij mij, naar zijn boot in de haven van Barcelona. Er is daar wifi, gelukkig maar!
Dus mailde hij draadloos wat berichten aan zijn familie, maar een paar dagen later kreeg hij die mailtjes terug van een Duitsers, die veronderstelde dat de berichten niet voor hem bestemd waren!
“Iedereen kan alles wat door de ether suist, opvangen en uitlezen!” schrijft Gerard mij en dat is ook precies het wifi-gevaar waar de 17-jarige scholier Marcel Brouwers uit Maastricht ons voor wil waarschuwen. “Het draadloze verkeer van talloze publiek toegankelijke wifi-hotspots, niet alleen die op campings maar bijvoorbeeld ook in treinen, is totaal niet beveiligd!” mailt hij mij.
Marcel en zijn schoolvriend Christian Kuipers zijn experts op het gebied van internetveiligheid en zij hebben juist voor 300 leerlingen van hun middelbare school een verbluffende demonstratie gegeven van de gevaren.
Het per wifi regelen van bijvoorbeeld betalingen en bankoverschrijvingen op de camping kan dus nog een ’tricky business’ zijn.
Maar ja, wie gaat er nou z’n bankzaken regelen in de vakantie, gezellig op de camping? Heel wat lezers doen dat, zo blijkt uit uw reacties. Die kúnnen hun dagelijks bedoening eenvoudig niet loslaten, zelfs niet in de vakantie.
Bron: http://www.telegraaf.nl/